Λογοτεχνικοί πάπυροι σε αρχεία παπυρικών εγγράφων: η περίπτωση δύο επιγραμμάτων (P. Cairo Zen. iv 59 532) και ο προορισμός τους

Ελένη Χουλιαρά-Ράιου

Περιληψη


Σκοπός του άρθρου είναι η διερεύνηση του ακριβούς χαρακτήρα και προορισμού δυο παπυρικών επιγραμμάτων (Ρ. Cairo Zen. IV 59532), εμπνευσμένων από τον θάνατο του γενναίου ινδικού κυνηγετικού σκύλου Ταύρωνα, πιστού φίλου του επιστάτη Ζήνωνα, στο χωριό Φιλαδέλφεια του Αρσινοΐτη νομού. Σε αντίθεση με την άποψη ότι τα δύο ποιήματα είχαν καθαρά λογοτεχνικό χαρακτήρα, υποστηρίζουμε - με τη βοήθεια παπυρικών εγγράφων από το αρχείο του Ζήνωνα και άλλων παπύρων που μαρτυρούν το κυνήγι αγριόχοιρων (ακόμη και κατά τη ρωμαϊκή εποχή) στην περιοχή του Αρσινοΐτη νομού, και υπό το φως αρχαιογραμματειακών και αρχαιολογικών πηγών, καθώς και ελληνικών ή αιγυπτιακών θρησκευτικών πρακτικών - ότι τον Τ' αι. π. X. στον Αρσινοΐτη νομό ασκούνταν το κυνήγι αγριόχοιρων, ότι ο Ζήνων πρέπει να είχε κινδυνεύσει κατά το κυνήγι και να είχε ανεγείρει πράγματι τύμβο για τον σωτήρα του Ταύρωνα, όπου χαράχτηκαν τα δύο ποιήματα. Η περίπτωση αυτών των κειμένων που βρέθηκαν ανάμεσα στα έγγραφα του αρχείου του Ζήνωνα αναδεικνύει τη χρησιμότητα της συνεξέτασης λογοτεχνικών παπύρων και παπυρικών εγγράφων, ιδιαίτερα όταν τα τελευταία περιέχουν πληροφορίες για το κοινωνικό status και τις συνήθειες των ιδιοκτητών φιλολογικών παπύρων, το περιεχόμενο των οποίων θα μπορούσε να συνδέεται κάποτε με τα ενδιαφέροντά τους.


Πλήρες Κείμενο:

PDF

Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.