Η Ελένη του Γιάννη Ρίτσου και η τρίτη ραψωδία της Ιλιάδος

Σωτηρούλα Κωνσταντινίδη

Περιληψη


Στην Ελένη της Τέταρτης διάστασης, της διάστασης του χρόνου, ο Γιάννης Ρίτσος μεταπλάθει σε μία δική του εκδοχή το μύθο της Ελένης κάνοντας χρήση ενός μυθολογικού υλικού, το οποίο μπορούμε να ανιχνεύσουμε στον Αισχύλο, τον Ευριπίδη και τον Όμηρο, ιδιαίτερα στην Τρίτη Ραψωδία’ της Ίλιάδος. Μέσω της λειτουργίας της μνήμης, η Ελένη παρουσιάζει διάφορες εκδοχές του μύθου της, με την ομηρική να αποτελεί τη σημαντικότερη. Λεπτομέρειες του ποιητικού της μονολόγου εντάσσονται στο επεισόδιο της Τειχοσκοπίας της ραψωδίας Γ της Ίλιάδος, το οποίο παρουσιάζεται ως η πλέον ζωντανή ανάμνηση για την ηρωίδα. Το νεοελληνικό κείμενο ανταποκρίνεται στην ομηρική περιγραφή σε μία υπέροχη μεταποίηση του μύθου της Ίλιάδος. Η έννοια του χρόνου στην Τρίτη Ραψωδία’ του έπους αυτού είναι πολύ σημαντική, ιδιαίτερα στο επεισόδιο της Τειχοσκοπίας, και είναι ίσως γι’ αυτόν κυρίως το λόγο που ο Γιάννης Ρίτσος επέλεξε τη συγκεκριμένη ραψωδία, για να τη συνδέσει με την Ελένη της Τέταρτης διάστασης.


Πλήρες Κείμενο:

PDF

Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.