Βουκολική ποιητική και πανηγυρική ρητορική στα χρόνια του Νέρωνα. Ποιμενική παράδοση και νεοτερικότητα στην πρώτη εκλογή του Καλπούρνιου του Σικελού

Ευάγγελος Καρακάσης

Περιληψη


Στο παρόν άρθρο μελετώνται οι τρόποι με τους οποίους ο Σικελός καταδεικνύει, στο πλαίσιο της πρώτης προγραμματικής πολιτικής του εκλογής, την απομάκρυνσή του από την προγενέστερη θεοκρίτεια και βεργιλιανή βουκολική παράδοση. Υιοθετώντας, κατά κύριο λόγο, επικά ή επικού χαρακτήρα διακείμενα, παραπέμποντας σε (αυτο-αναφορικά) λιγότερο ποιμενικές στιγμές του βουκολικού Βεργιλίου, αλλά ‘απο-βουκολικοποιώντας’ επίσης βασικά μοτίβα και σκηνές της ποιμενικής παράδοσης, ο Σικελός συνθέτει τον πανηγυρικό του αυτοκράτορα ως βουκολικό ποίημα. Μέσω της λεγόμενης ‘ποιητικής της πανηγυρικής διακειμενικότητας’, ο Νέρωνας παρουσιάζεται ως άλλος Αύγουστος και ως νέος Απόλλωνας, σύμφωνα με την αυτοκρατορική επικοινωνιακή πολιτική των νερώνειων χρόνων. Η μετα-ποιητική ορολογία του genus tenue χρησιμεύει πλέον, για να περιγράφει επίσης τις ποιητολογικές επιλογές του βουκολικού πανηγυρικού, που εμφανούς κινείται προς το genus grande, η αμφισημία της βεργιλιανής ποιμενικής ποίησης μειώνεται, ενώ η μετακλασική λατινική, τέλος, χρησιμεύει κι εκείνη ως μέσο, για να καταδειχθεί η ειδολογική νεοτερικότητα του vaticinium Fauni.

Πλήρες Κείμενο:

PDF

Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.